Poesie dialettali bergamasche

Ol Piero lelo (2)

Classe 1C della Scuola Media di San Giovanni Bianco, anno scolastico 1999-2000"

Ol Piero, grègnando, ‘l ga fa: Fösei töcc compagn!. Ol òm el la fa cor a còrne e po ‘l ga ciama dré: Ta gh’è de dé: ‘mpìssega sota. El va amò ‘nfena ‘n di Ruc e ‘n banda a la strada el na èt ü ‘ncüla zo che l’è dré a fala.

Convinto de èga la parola giösta, ‘l ga ciàma fò: ‘Mpìssega sota!. Chèl el da fò di strass ‘l ga domanda se l’ è mat e po ‘l ga dis: Ta gh’è de dé: fò ü e fò l’oter. Ol Piero ‘l va amò inàcc ü tochèl de strada, ‘nféna che ‘l rìa ala Corna Albana. Che ‘l ga è ‘ncuntra ü che ‘l gh’a fò ün öcc.

El ga arda ‘n po e po’ ‘l ga dis: Fò ü e fò l’oter! Bröt lifròc, ‘l ga dìs ol òrbo, ta sé ü bel tipo a ofèndem, ‘nvece de dém: Fösei èt töcc du! Ol Pero, gliura, ‘l capès finalmente cosè ‘l gh‘a de dè. L'è quase rià al mülì e ‘l gh’a doma de trèersà ‘l put vècc sura ‘l Brémp.

‘N del mès al put l’èncuntrà ü mülatèr con sa du müi cargà de farina e, pròpe ‘n chèl punto, ü mül èl pèrt ol bast e ‘l burla èt ’n del Brémp. Ol Piero söbet el vusa: Fösei èt töcc du!. Ol mülatèr, fòra di bèàti, ‘l branca sa ‘l bastù e ‘l ga pìca zo bastunade a sto pòer Piero,‘nfèna che ‘l l’a sbàt dèt en del Brémp, ‘n do che ‘l néga.

<<<<-- Prima parte: Ol Piero lelo